خورشیدِ شب

لبخند بزن فرزندم یا نیقو کن عامو :)

خورشیدِ شب

لبخند بزن فرزندم یا نیقو کن عامو :)

خورشیدِ شب

مامانم همیشه بهم میگه'مریم تو دیگه‌بزرگ شدی'
من یک مریم هستم که شدیدا در مقابل بزرگ شدن مقاومت میکنه!

طبقه بندی موضوعی

۲۶ مطلب با موضوع «چالش طور» ثبت شده است

هر روز
دقیقا هر روز باید خداروشکرکنم کارم و رشته ی تحصیلیم هیچ ربطی به محیط فرسایشی بیمارستان نداره و نداشت!
بودن تو بیمارستان علاوه بر جسمم روحم رو هم طوری خسته میکنه که انگار غلتک از روم رد شده!

خدا به همه ی دکتر و پرستارها اعصاب عنایت فرماید!اعصابِ زیاد!

۱۵ آبان ۹۷ ، ۰۹:۰۶
مریــــ ـــــم

این هفته خونه بودم
مامانم میرفت چپ
میومد راست یک سر انواع آش ها و غذاهایی که دوس داشتم و نداشتم رو میکرد تو حلقم
طوری که احساس میکنم ۲تا هندونه رو با قطر ۱۰ و ارتفاع ۲۴نیم سانتی متر درسته قورت دادم و ۶ ماه طول میکشه تا جذب شن!چه برسه به آب کردنشون!
خوابیدن روی تشکی که تمام رازها و خطاهای نوجونیمو میدونه
و اتاقی که زمانی گوشه ی اَمنم بود که هنوز خنده های منو زهره و شیما و فهیمه و هانیه رو تو دل خودش نگه داشته!
سوراخای دیواری که نشون از ساعت و تابلوی شیراز آورده زهره رو داره که هنوز هیچی جاشون رو پر نکرده
رانندگی تو خیابونی که قدم به قدمش خاطره های مدرسم رو برام زنده میکرد
از دبستان تا دبیرستان
بوی بارونش
بوی دیوارای گلی خیس خوردش
درختای بلند چنارش
همشون‌دم مسیحایی دارن
پامو که میذارم گلباف تمام غمای عالم میاد رو دلم
ولی وقتی تمام غمای عالم میاد رو دلم
دلم میخواد برم گلباف
برم خونمون
برم‌اتاق ته خونمون زیر تختِ تشکای انبار شده ی مهمون ها
قبل کلاس نقاشی پناهگاهم بود وقتایی که مامانم دعوام میکرد، میخزیدم زیر این تخت،کنار لباسای اِحرام مامان و بابام
دلم میخواد برم باغمون
برم کنار درخت آلوچه ی قد کشیدمون
یادم بیاد با مهلا ،باقر،سهراب، صادق،امین چه شبایی تو این درخت نشستیمو از اجنه برای هم گفتیم
برم گاوداری که حالا متروکه شده
گاوداری که همش به بابام التماس میکردم منو ببره باخودش تا بتونم برم تو نی زار کنارشو به صدای نی گوش کنم
برم خیابون بلندشو نفس بکشم
برم مدرسمو از دور تماشا کنم و یاد روزایی بیفتم که بابام قول میداد بیاد دنبالم ولی همیشه یادش‌میرفت و دیگه عادت کرده بودم‌به دیر اومدنش به نیومدنش!
برم یادم بیاد ریشه ام تو این شهره
شهری که توش قد کشیدم!
من خوشحالم که پناهگاهم اندازه یه شهره
یه شهرِ پر از خاطره ی خوب و بد با یه آسمون آبی!


۱۱ آبان ۹۷ ، ۲۱:۰۶
مریــــ ـــــم

اتاق عمل
اتاق‌عمل سبز رنگه
نمیدونم چرا
و نپرسیدم چرا
اینقد ترسیده بودم و اینقد استرس داشتم که حتی دیگه‌برام مهم نبود کلاه آبی رنگ پلاستیکی که سرم‌گذاشته بودم از‌روی سرم افتاده و موهایی که مامانم بعد نماز صبح بافته بود افتادن پایین
نگام به پام‌افتاد
به قول عارفه مثل کاسه ی دسشویی شده بود درست مثل روز مسابقه!
یکی از آدمایی که تو اتاق عمل بود و منو یاد بابام مینداخت اومدو دستشو گذاشت رو شونمو گفت چرا گریه میکنی؟ما باید از تو بترسیم نه تو از ما
قبل اینکه بیام اتاق عمل بیرون چهارزانو نشستم روی صندلی
دکتر بیهوشی اومد کنارم و نگاه کرد به پام که با سرعت صد تکونش میدادم
گفت استرس داری؟
کلمو تکون دادم
گفت چرا؟
شونمو انداختم بالا و همزمان اولین قطره ی اشک از گوشه ی چشم راستم ریخت پایین
خندید و شروع کرد از جونیه خودش که رزمی کار بوده برام تعریف کرد
اتاق عملی که همیشه تو فیلما دیده بودم
تو اون لحظه ها با چشام دیدم
پرستار اومد ازم رگ گرفت و از پسرش برام گفت که مثل من دماغش شکسته بود و ۳بار عمل کرده بود و زنده هم بود!
اون لحظه همه تلاش میکردن منو آروم کنن
دکتر بیهوشی که اومد برانولو از دستم کشید بیرون و گفت کی رگ گرفته؟این چه وضع رگ گرفته؟!

و بعد یه جای دیگه از دستمو سوراخ کرد
میخواستم بگم
دست خودتونه
تعارف نکنین
هنوز جای سالم داره
میتونین سوراخ کنین
که دیگه بی هوش شدم
تو ریکاوری که به هوش اومدم
تو یه دالون بودم به سمت جلو حرکت میکردم
گیج و منگ دست پرستار کنارمو گرفتم و گفتم من نمردم؟؟؟
فقط یادمه دستشو کشید و رفت
بعد فهمیدم زنده ام منتها فرشته ی عذاب دورو برم زیادِ
قبلش همش احساس میکردم قراره بمیرم
فکرمیکردم‌زندگیم قراره اینجوری‌تموم شه
تا عارفه یکی زد پس کلمو چندتا فحش نثارم کرد و گفت تا حالا کی با عمل بینی مرده که تو دومیش باشی و فرستادتم تو اتاق عمل،در بسته شد و نتونستم بهش بگم شاید خب من اولیش باشم!

عاطفه چندیدن بار در دوران افسرگی پساعملم بهم دلداری داد و هی قسم میخورد بخدا به پیغمبر به امام 

به دوازده امام 

چهارده معصوم 

پنج تن

 شهدای دشت کربلا

 اسرای دشت کربلا 

شهدای هشت سال دفاع مقدس

 اسراشون

آزادگان 

ایثارگران

 جانبازان

 رفتگان خودمو خودش

 هیچ فرقی نمیبینه

ولی من همچنان مقاومت خرکیمو ادامه میدادم که در آخر هم بهم توپید کاش زیر همون عمل مرده بودم تا از دستم راحت میشد!

دچار دقت کن به ر و ط لطفا!

خب شکرگزاری امروزم هیچ ربطی به متن بالا نداشت!این‌متن رو از تو نوت گوشیم پیدا کردم که همون روزای بعد عمل نوشته بودم و اصلن هم یادم نیست گذاشته بودمش اینجا یانه!

گفتم حالا که امروزم شکرگزاری داره اینطوری ثبتش کنم!

۰۷ آبان ۹۷ ، ۲۳:۵۸
مریــــ ـــــم

امروز مثل خیلی از روزا حالم گرفته بود
گیرنده های غمم‌به شدت فعال بودن و شاخکاشون هی تکون میخورد
تو کلاس کاراته خودمو تنها میدیدم
انگار دیگه جزئی‌از اونا‌نیستم!
تو کلاس زبان تنهاتر
معلمی که بینهایت باشعوره
بچه هایی که بینهایت دوسداشتی و دوست
اما انگار من متعلق به اون جمع نبودم و نیستم
و تمام مدت به این فکرمیکردم من بین این آدما چیکار میکنم!
خیلی دلم میخواست دفترطراحیمو برمیداشتم و خودمو میرسوندم به پناهگاه امنم!
اون آهنگ فوق العاده ای که فضای کلاس رو پر میکنه
اون میز پهن چوبی
چهارپایه های آهنی
صندلی های رنگی
نقاشی های خیره کننده روی دیوار
بچه هایی که با صدای بلند باهم حرف‌میزنند
صدای کشیده شدن مداد روی کاغذ
حتی اون آب سرد کنه کنار در
خودمو میرسوندم به این جزئیات دوسداشتنی پناهگاهم تا زندگیم فرصت کنه قشنگ تر شه!
میرسوندم به استادم که منو دوست داره!تنها استادی که منو،خودِ منو دوست داره!
که بشینه کنارم و برام گلدون و خرس و کوزه و بقالی بکشه بعد دفترمو یه ورق بزنه و تو صفحه ی کاهی نو بنویسه:
روزگاریست که سودای بتان دین من است
غم این کار نشاط دل غمگین من است...

۲۱ نظر ۰۵ آبان ۹۷ ، ۲۱:۲۴
مریــــ ـــــم


اول فلافل گذاشت

بعد خیارشور رو دوطرفش

گوجه رو برید و گذاشت گوشش

و بعدش هم کلم رو پخش کرد
و درآخر سس زد
نمک دون رو هول داد طرفم و گفت نمک بزن بِش!
داد دستم و گفت بشین روی صندلی کنارم و نوش جان کن
گفتم منتظرمن باید برم!توراه میخورم!
گفت این همه تو منتظر بودی بذار یه بار هم منتظر تو باشن!
دیدم راست میگه نشستم و گاز زدم!
خیلی اصرار کردم برام لقمه نگیره و فقط پول ماست رو حساب کنه چون عجله داشتم اما به اصرار برام لقمه گرفت از نهارش
همون موقع معین پیام داد :زندگی چقد بعضی وقتاش قشنگه!
جواب دادم: مثلا دیروز،تو کلاس نقاشی!
یا حتی همین الان!
حتما دلش برای قیافه ی خسته ی ۶صبح بیدار شده ی پنجشنبم سوخت
مراسم شکرگزاری رو به جا میارم برای نشونه های روشنِ امروز
برای ادمهای مهربانی که بی منت و در بی غلوغش ترین وضعیت تورو مهمون سفرشون میکنن
که مهربونی از چشاشون میباره
که دستاشون رنجِ ۵۰سال رو تو خودش پنهان کرده

که یک بار میبینیشون ولی انگار اندازه تمام عمرت آشنان!
رفت تو قلبم
برای همیشه

۱۹ مهر ۹۷ ، ۱۴:۵۸
مریــــ ـــــم

آلارم گوشی ساعت ۶:۴۵دقیقه شروع به خوندن جانِ مریم محمد نوری کرد
فقط اونه که میتونه منو از زیر پتو بکشه بیرون!
عارفه پی‌ام داد مدارس تعطیلن و دوبار تاکید کرد چقد سوسول شدیم و باید این بساط سوسول بازیشونو جمع کنن یعنی چی آلایندگی هوا!
از خیابون که رد میشدم یه ماشین کنارم وایساد و خانومه گفت مدارس و دانشگاها تعطیلن!
منم گفتم یه کارمند بیچاره بیش نیستم!
گفت عزیزززم لبخند زد و رفت!
۷ رب اتوبوس اومد
معین هم زنگ زد و گفت کلاس نقاشی برگزار نمیشه و نمیاد از خونه بیرون و نهارهم برام نمیاره
منم که خیلی ناراحت شدم نه بخاطر کلاس نقاشی بلکه بخاطر نهار بهش گفتم این سوسول بازیا چیه و باید بساط سوسول بازیشو جمع کنه!
۷ و ۴۵ دقیقه میرسم به ایستگاه مورد نظر و حدود ۱۰ دقیقه پیاده روی تا محل کار
بماند که حدود ۲ کیلو خاک خوردم
چک میکنم ماشینش باشه و میبینم مثل همیشه جای مورد نظر نیست!

ینی هنوز نیمده؟!


تا۹ با همکارم در مورد آب و هوا و خصوصیات خاص خانواده ی همسرش بحث کردیم و پیشنهادات سازندمونو در جهت پیشبرد اهداف زیست محیطی و کشتن گربه در حجله و یا دم حجله سخن‌راندیم
بعد خوشحال از راهبردهای سازندمون چایی و بیسکوئیت خوردیم
از ۹ به بعد به قساوت و شقاوت خانواده شوهرش گوش دادم و ۹ نیم به این جمع بندی میرسیم که آدم با خر ازدواج کنه ولی با کسی که دوسش نداره نه!
۹نیم ساکت شدیم و سرمونو به کار گرم کردیم 

تو همین حین یه صدایی تو ذهنم هی میگه مریممممم کارمندیی تو قدوقواره تو نیست دل بکن و برو
و از طرف دیگه صدایی میاد با مضمون خفه شو!کی به تو کار میده اخه تو این اوضاع!بشین کارتو بکن و خداروهم سپاسگزار باش!

۱۱:۵۱نصف کارامو انجام دادم و این مابین حدود ۶۰تا چایی خوردم ۳بار دشویی رفتم۲ تا جک برای همکارم‌تعریف کردم و حدود ۳تا پیج پوشاک رو برای پیداکردن پالتوی مورد نظر زیرو رو کردیم


 ۲ میام از شرکت بیرون

و میبینم ماشینشو روبه روی پارک،پارک کرده!

فکرکنم دچار آلایندگی هوا شده بود که جا پارکشو از دست داد!

مسیر ده دقیقه برگشت رو با تصور سازی های احمقانه طی میکنم و در همین حین شهریه کلاس زبان پرداخت میکنم
کاش یکی بیاد به من بگه چرا این بچه دبیرستانیا اینقد خنک و لوس و بی مزه هستن!
تنها چیزی داره به قهقرا میره دبیرستانیامون هستن!
ینی ماهم همینقد حال بهم‌زن بودیم؟!

۲:۲۵تو آسانسور با پسرهمسایمون همراه شدم
اینقد این بشر بچه خوبیه که اگه مسئله سن‌برام مطرح نبود خودم میرفتم خواستگاریش
بهم میگه دانشگاتون‌تعطیل بود؟!
خودش خوشحال بود ازاینکه مدرسون تعطیل بود!
یه غذای گیاهخواری درست کردم چون هم آسونه و زمان پختش‌کمه ،هم بدون دردسره و هم اینکه مامانم گفته بود اگه این دفعه خرابشون کنم و بریزمشون بیرون خون َم مباح است و ریختنش ثواب دارد!
بعدشم مثل خرس خوابیدم
یه حسی بهم میگفت مریم نخواب امروز
مثلا بشین زبان بخون یا کتابای نصفو نیمتو تموم کن بعدم برو بنویس که چه آدم فرهیخته ای هستی ولی متاسفانه نشد آنچه که میخواستم بشه و مثل خرس تا الان خوابیدم
۱۶:۱۷بیدار که شدم ۸تا میس کال از مامانم و خواهرم و عارفه داشتم
مامانم به گفته ی خودش یه تک زده چون فهمیده اون موقع روز خوابم و قط کرده
میخواسته بهم بگه انگشت پای پسرخالم تو بازی هفت سنگی که روز جمعه بازی کردیم شکسته!
و دعوام کرد که حالا لازم بود بازی کنین!
قبول دارم گروهمون‌خیلی وحشی بود ولی واقعا در حد شکستن عمل نکردیم!
فاطممون ۲بار زنگ میزنه و متوجه میشه بنده در خواب به سر میبرم قصدشم از زنگ‌حمالی کشیدن از من‌بوده!
و عارفه
و عارفه
این پست یادتونه!
یااین
فکرکنم باز باهام قهر کرد
۵بار زنگ زده و یه پیامک فرستاده که تادم‌درخونتون اومدم
بعدم که زنگ زدم جواب نداد و گفت کلاسه
باورکنین‌درسته خوابام سنگینه ولی صدای زنگ درو‌میشنوم دیگه!
احتمال‌میدم‌از کنارخونمون رد شده باشه و همزمان‌فحشی نثارم کرده باشه!
فکرکنم‌دوباره رفته تو فاز قهر!
خدایا مرا از قهرهای عارفه در امان‌بدار
حالا چجوری ثابت کنم دقیقا همون زمانی پیامک دادی من چشای نیم بازم به صفحه گوشی افتاد!

غروب رو با آهنگ اغواگرِ مخمور جام عشقم با صدای سهیل نفیسی گذروندم!
امروز صبح‌عارفه برام فرستادتش و گفت که گوش کنم و صفا!
اومد پیشم 
هیچی نداشتم که ازش پذیرایی کنم!
هدیه های تولدشو دادم و کمی حرف زدیم 
و رفت

ساعت ۷ مرجان زنگ زد و روز جهانی کاراته رو بهم تبریک گفت!
و همینطور ازم خواست از چهارشنبه برم باشگاه و پیگیر حکم مشکیم باشم!
یه دل‌میگه برم برم یه دل میگه نرم نرم
:|

۸:۲۵
فلشم گم شده و این موضوع اذیتم میکنه چون سومین فلشیه که در طول ۱۰ ماه اخیر دارم‌به فنا میدم
و واقعا باید کلیمو بفروشم تا بتونم‌یکی دیگه بخرم
از همین رو فیلمی ندارم که ببینم!
آشپزخونه پر از ظرفای کثیفه
اتاقم مثل جنگله
و حال اور هال یاهمون پذیرایی هرگوشش یه تیکه از وسیله هام پخش و پلاست
باید اسباب کشی کنم‌از اتاق شرقی به اتاق غربی
چونکه اتاق شرقی زمستونا به شدت سرد میشه
امروز قرار بود اینکارو انجام بدم ولی خوابیدم!
به گلام آب ندادم و دستشویی رو باید بشورم
آشغالارو جمع کنم و ببرم پایین
یخچال بوی کپک گرفته و باید عاملشو پیداکنم
خب اصلا فکرنکنین میخوام مثل یه دختر گل پاشم و همه ی این کارارو انجام‌بدم
تمیز کاری رو میذارم برای شنبه
ظرفارو برای فرداشب
انتقال اتاق به هفته ی آینده
آشغالا صبح سه شنبه
آب گلدونا فردا صبح
در حال حاضر میخوام همینجور بیوفتم یه گوشه و به صدای‌همسایه پایینیمون که دارن دعوا میکنن گوش کنم!
 ۲۱:۵۰
خیلی شب باطلی بود در واقع
فقط تونستم یه ذره زبان بخونم
بقیشو با بچه ها خزعبلات تحویل هم دادیم
الانم میخوام قصه های جزیره رو ببینم
۲۴ ساعت خلوتی رو داشتم
بقیشو میخوام بخوابم
از اون روزا بود که یه گوشه لش کرده بودم
امیدوارم روزای دیگه اینقد مزخرف نباشن



ادامه ندارد.

۲۷ نظر ۱۵ مهر ۹۷ ، ۲۲:۰۷
مریــــ ـــــم